De berg op…

We slapen uit en voorkomen de prijzige ontbijtkosten van het hotel door bij ons favoriete tentje te ontbijten. We zijn niet de enigen, er staat een hele rij voor de ingang. Ook in Quebec zijn Canadezen niet bang voor een rij, geduldig wachten ze op hun beurt. Beloond door een heerlijk ontbijt.
Sas stuurt ons in Zuidelijke richting naar Sutton. Een slaperig dorp, tussen glooiende heuvels, vlak tegen de Amerikaanse grens. We kopen een kaartje en mogen dan de berg opwandelen. Pas halverwege ontdek ik dat ze me 450m steil de berg opstuurt.
Het pad slingert zich door het uitbundige groen omhoog. Als een soort spook volg ik de snelle stappen van mijn Lief, die er een weekje binnenzitten uitloopt.
Maar boven gekomen is alle zweet niet voor niets, ons wacht een prachtig uitzicht, over de wijdse heuvels. Die aan de overkant van het dal liggen in Vermont.
Met zorg wordt de route samengesteld om maar niets te hoeven missen…
Dat was een heerlijk dagje, snel weer naar huis…