Leve de Koningin!!

Een deel van de Nederlandse gemeenschap vierde afgelopen zaterdag reeds een gezellig Koninginnedag Feest, in Betty’s, de vaste kroeg, en een van de weinige Torontiaanse pubs die echt iets weg heeft van een Nederlands café. Hier mag je staan en hoef je niet te zitten. Aan de wanden hangen oude posters, en het is er een rommeltje. Er werd gratis Grolsch geschonken en er was een verloting, waar ik zomaar een T-shirt won. Verder werd er natuurlijk bijgepraat, zoals we dat hier normaal gesproken elke maand een keer doen. Eigenlijk viert Toronto elke tweede donderdag van de maand Koninginnedag.

Zoals je kunt zien is er voldoende oranje-gevoel aanwezig:

Op de 30e is er een receptie bij het consulaat. Dan zit het er allemaal wat strakker uit…

Updated 30 April:

Inderdaad, de mooie zaal (opgemaakt met veel Nederlandse tulpen) van het voormalige bankgebouw op 1 King West, was gevuld met strak in het pak geklede Nederlanders of Canadezen van Nederlandse afkomst. Veel mannen met stropdas en veel fraai geklede dames, die duidelijk het mooiste uit de kast hadden gehaald. Weinig echt oranje op een enkele stropdas na, of een klein detail in een (zojuist op Kensington Market) aangeschafte jurk, zoals een van de aanwezige studentes wist te melden.

Uiteraard verkeren wij dan weer een beetje in de medische hoek, studenten die een paar maanden hier zijn, net gearriveerde doktoren die hier de fijne kneepjes leren en net als wij voor één of twee jaar Toronto bezoeken. Ook ons kringetje van vrienden en bekenden is aanwezig en we praten bij, voorzover dat afgelopen zaterdag al niet gebeurd is. We leren weer wat nieuwe gezichten kennen, waarbij het leuk is te horen hoe mensen hier zo verzeild raken, het is toch weer een heel andere dwarsdoorsnede dan onze vrienden thuis. Op een enkele uitzondering na is er wel een scheiding tussen de "oude" Nederlanders en de nieuwkomers. Twee heren waaraan ik wordt voorgesteld door een bekende "oudkomer" tonen maar weinig belangstelling en voelen er nog minder voor hun eigen verhaal te vertellen, terwijl ze wat afwezig het publiek afzoeken naar bekenden; de generatiekloof zullen we maar zeggen.

Een ruime hoeveelheid bitterballen wordt snel soldaat gemaakt, over blijft een tafel met aardappelsalade en haring, een poging van loempia en oude Hollandse kaas, verder wat andere snacks van Canadese origine. De drank wordt door de Koningin betaald, al krijgen we wel allemaal drie consumptiebonnen, waarvan een ieder de overgebleven bonnen bij vertrek onder de blijvers verdeeld, genoeg te drinken dus.

Speeches, de volksliederen (waarvan de tekst handig op de achtgerkant van de uitnodiging is afgedrukt), een mannenkoor en een luid aanwezige doedelzak groep sieren de bijeenkomst op, maar het wachten is toch op de disco, tussen 8 en 10, waar de DJ een verrassende mix draait van de Weense Wals tot Dancing Queen.

Na tienen begint het wat leeg te lopen, iedereen heeft weer heerlijk gedanst, we nemen een laatste loempia en vertrekken met enkele bossen tulpen uit het decor, daartoe aangespoord door de consulaat medewerkster, en een nieuwe editie van de Nederlandse Courant, zie In het Nieuws…